बेनी, ः म्याग्दीको रघुगंगा गाउँपालिका–३ राहुघाटका भरत मल्लले पोर्चुगलको (पिआर) स्थायी बसोबासको सुविधा त्यागेर जन्मथलोमा बाख्रापालन गर्नुभएको छ ।
वि.स. २०७६ देखि करिब २०८० सम्म पोर्चुगलमा बसेका ६३ वर्षीय मल्लले जन्मथलो फर्किएर पुरानै बाख्रापालन ब्यवसायलाई निरन्तरता दिनुभएको हो । छोराछोरी विदेशमै बसेपनि आफुलाई जन्मथलोकै ब्यवसाय सम्मानजनक लागेर फर्किएको मल्लले बताउनुभयो ।
“पहिले साउदीबाट आएर राहुघाटमा जग्गा किनेर बाख्रा र कुखुरापालन गरेको थिए,” उहाँले भन्नुभयो “छोराछोरीले पोर्चुगल बोलाएपछि करिब १४÷१५ महिना त्यहाँ बसे । घुमे । पिआर कार्ड पनि बनाए । घर आएपछि फर्किएर पोर्चुगल जान मन लागेन् । सम्मान र सन्तुष्टिका लागि बाख्रापालनलाई निरन्तरता दिएको हो ।”
पोर्चुगल जानुअघि मल्लले वि.स. २०६८ मा रघुगंगा बाख्रा तथा कृषि फार्म स्थापना गरेर बाख्रा, कुखुरापालन, मासु पसल सञ्चालन गर्दै आउनुभएको थियो । हाल ९१ वटा बाख्रा भएको मल्लको फार्मबाट वार्षिक २५ देखि ३० वटा खसीबोका बिक्री हुन्छ ।
खसीबोकाकै हाराहारीमा पाल्नका लागि उन्नत जातका पाठापाठी पनि किसानहरुले लैजाने गरेका छन् । उहाँको फार्ममा स्थानीय जमुनापारी, सिनाल र बोयर जातका बाख्रा छन् । फार्ममा उहाँका परिवारका दुई जना सदस्य बाहेक थप दुई जनालाई रोजगारी दिनुभएको छ ।
मासुका लागि प्रतिकिलो रु. छ सय र नश्ल सुधार गरेका पाठापाठीलाई प्रतिकिलो रु. आठ सय देखि एक हजारका दरले गोठबाटै बिक्री हुने गरेको मल्लले बताउनुभयो । उहाँका अनुसार फार्ममा करिब रु. ५० लाख भन्दा बढी लगानी भएको छ ।
उहाँले घरपरपर प्रशस्त पाखोबारी भएकाले चरनमा आधारित बाख्रापालन गर्नुभएको छ । खोरभित्र उमेर समूह अनुसार पाठापाठी, माउ बाख्रा, खसीबोका राख्ने छुट्टा छुट्टै कोठाहरु छन् । गलेश्वर र बेनी उहाँले उत्पादन गरेका खसीबोकाको बजार हुन् । ब्यापारी गोठमै आएर खसीबोका किनेर लैजान्छन् ।
विदेशमा स्थायी बसोबासको अवसर हुँदाहुँदै पनि मल्लले जन्मथलो फर्केर बाख्रापालनलाई निरन्तरता दिएकाले कृषि क्षेत्रमा अवसर र आत्मसन्तुष्टि दुवै प्राप्त गर्न सकिन्छ भन्ने उदाहरण प्रस्तुत भएको छ । स्थानीय स्रोत–साधन, पाखोबारी र चरनको सदुपयोग गरेर रोजगारी सिर्जना, आयआर्जन र उद्यमशीलता विकास गर्न सकिने उहाँको सन्देश छ ।
“युवापुस्तासहित वैदेशिक रोजगारीमा रहेका नेपालीहरूलाई स्वदेश फर्केर उत्पादनमुखी क्षेत्रमा लगानी गर्न प्रेरित गर्ने मेरो प्रयास हो,” मल्लले भन्नुभयो “विदेशको सुविधा भन्दा आफ्नै गाउँमा कृषि उद्यमबाट प्राप्त हुने सम्मान, आत्मसन्तुष्टि र आत्मनिर्भरता ठूलो हुने महशुस गरेको छु ।”
